Golden Jubilee

1999: een mijlpaal in de geschiedenis van mijn ouders. Het was zover: mijn ouders hadden het geluk hun Gouden Jubileum te kunnen vieren.

We hebben daar met zijn allen heel veel energie in gestoken, om die dag (plechtigheid is doorgegaan op zaterdag 2 oktober 1999) tot de mooiste dag van hun leven te laten worden. Ik denk dat ik oprecht mag zeggen dat we daar met zijn allen zijn in geslaagd.

Iedereen heeft zijn of haar steentje bijgedragen. Ikzelf had de taak op mij genomen om een bundel te maken over het leven van Vader en Moeder.

Daarnaast heb ik ook alle naamkaartjes, uitnodigingen, bedankingen, kerkboekjes, noem maar op, ontworpen.

Ik kon die taak onmogelijk alleen aan, ook al omwille van het feit dat ik dat jaar voor een missie van 9 maanden in het verre Singapore heb gezeten. Ik ben vertrokken op zondag 18 april 1999 en had de zekerheid gekregen dat ik één specifieke week opnieuw thuis kon zijn, om mijn ouders hun Gouden Jubileum te kunnen meemaken. Ik zou het voor geen geld ter wereld hebben willen missen.

Ik ben voor de eerste maal thuisgekomen op donderdag 30 september (woensdag 29 september 1999 vertrokken vanuit Singapore) en had dus zeker niet meer de tijd om dan alles in gereedheid te brengen. Het feest was immers de zaterdag daarop, op 2 oktober. Trouwens, uitnodigingen moesten uiteraard veel en veel eerder worden verstuurd.

Daarom moest ik ervoor zorgen dat alles klaar was vóór mijn vertrek op 18 april 1999. Ik had dus hulp nodig van broers en zussen, die elk een deeltaak op zich namen.

Ik ben verschillende winterse avonden met mijn broer Gilbert op bezoek geweest bij broers en zussen van Vader en Moeder, om oude verhalen opnieuw boven te halen en om daarmee "Het Boek" te kunnen maken. Het is uiteindelijk een versenbundel geworden, telkens twee rijmende regels die kernachtig een anekdote van Vader, Moeder of één van de kinderen beschreef.

Vóórdat ik naar Singapore vertrok, had ik ook al vele foto's ingescand en meegenomen op mijn laptop, omdat ik toen al met de gedachte zat om een presentatie te maken op computer over hun ganse leven. Dat is prachtig gelukt en mijn broer Jozef heeft op de avond van het feest, de beelden van de nodige en juiste commentaar voorzien.

Ik heb mijn Moeder nog nooit zo gelukkig gezien als die avond. Gelukkig omdat zij dit kon meemaken,samen met Vader (die was toen toch al 85 jaar!). Gelukkig omdat ze het kon meemaken met al haar kinderen en kleinkinderen. Spijtig genoeg heeft één van hun schoonzoons, Danny, het niet mogen meemaken. Hij is ons zeer vroeg ontvallen, op de leeftijd van 32 jaar. Dat was de enige domper op hun vreugde. We hadden hem ook heel graag in ons midden gehad...

Er is een video-opname gemaakt van zowel de Eucharistieviering als het avondfeest zelf.

Daniel Huys, een heel goede vriend van mijn Moeder, heeft de jubileummis gedaan. Het avondfeest was in feestzaal "De Boussemaere", te Eernegem.

Als verrassingsact kwam Vader's beste vriend, "Pot" Vandekindere, ten tonele. Vader was danig aangedaan van die zijn aanwezigheid en samen hebben Vader en Jef (zo was zijn echte naam) vele verhalen uit de oude doos terug naar boven gehaald.

Ik had alle video materiaal bij me, maar na 6 jaar had ik nog altijd de tijd niet gevonden om er een videomontage van de maken. Gelukkig heeft een vriend des huizes, Noël Declerck (heel goede vriend van Gilbert), die taak op zich genomen en er alsnog een DVD van gemaakt. Ik ben heel blij dat Moeder dit nog heeft kunnen zien, want ware het niet van Noël geweest, Moeder zou het nooit hebben kunnen herbeleven. Een kapitale fout van mijnentwege zou dit geweest zijn, gezien de omstandigheden nu.