Hun kinderen
Het huwelijk van Vader en Moeder is gezegend geweest met 9 kinderen:
- Rita, geboren op 30 juli 1950
- Jozef, geboren op 15 september 1951 († 20/06/2013 - 62 jaar)
- Gilbert, geboren op 19 juli 1953
- Luc, geboren op 26 november 1956
- Magda, geboren op 24 december 1957
- Katrien, geboren op 12 maart 1960
- Geert, geboren op 23 februari 1962
- Bart, geboren op 12 oktober 1965
- Kristien, geboren op 16 november 1967
Zoals je kan lezen, een heel groot gezin. van 1967 tot 1970 zijn we effectief met 11 gezinsleden geweest. Toen is mijn oudste zus, Rita, gehuwd en begon het gezin terug te "krimpen" (wat eigenlijk niet waar was, want er kwam telkens minstens 1 iemand erbij...).
Ik kan je verzekeren, met 11 aan een tafel was een hele "ervaring". Maar streng als mijn ouders waren, alles verliep altijd vlekkeloos. In die tijd was het nog altijd zo, dat enkel de ouders praatten tijdens de maaltijd. De kinderen moesten zich koest houden en hun eten verorberen. Menig maal heb ik onze Vader horen zeggen: "Zwijgen en je bord leegeten!". Eén verwittiging was in die tijd dwingend genoeg, om iedereen tot de orde te roepen.
Wij zijn allemaal heel katholiek opgevoed geweest. Mijn ouders hebben ons doorgegeven, wat hun ouders hen hebben doorgegeven. Iedere zondag en hoogdag naar de mis, op kerstavond mochten we toen mee naar de nachtmis. Een hele belevenis...
Momenteel hebben mijn ouders 15 kleinkeinderen en 4 achterkleinkinderen.
1 van de kleinkinderen (dochter van de dochter van Rita), heeft zelfs geleid tot een vrouwelijk viergeslacht, te weten:
Moeder - Rita - Anje - Lynn
Onnoemelijk veel verhalen van "die oude tijd" kunnen worden neergeschreven, maar daarvoor zou het internet te klein zijn, vrees ik.
Alhoewel, enkele sappige anekdotes mogen niet ontbreken:
- Teruggave kampgeld...
Jozef en Gilbert hebben ooit hun kampgeld moeten terughalen, omdat ze een ruit aan diggelen hadden geschoten met hun voetbal. - De meerkatten...
De drie zussen (Katrien, Magda en Rita) sliepen op "de voute" en menigmaal heeft ons Vader hen tot de orde moeten roepen omwille van de meerkat geluiden die dwars door merg en been gingen. - De wisse...
Ikzelf heb ook menigmaal mijn eigen straftuig moeten halen. Naar het schijnt was ik blijkbaar geen al te braaf kereltje tot ik een jaar of 10-12 was. Toen ik het nu en dan al te gortig maakte, stuurde mijn Moeder mij achter een "wisse" naar "de route", om die dan later op mijn kuiten uit te proberen...
Een wisse was een dun takje van een boom die gebruikt werd als "dwingmiddel" om rebellen tot de orde te roepen. Ik zal het geweten hebben...
Blijkbaar was ik dan weer enkele uren rustig... - Kwartla...
Mijn jongste zus had, naar aloude gewoonte, een kat als vriend. Die kat was zo tam, dat Kristien haar gewoon onder "de rekker" van haar fiets kon vastleggen en enkele toertjes rond het hof kon maken ermee. - Jerom...
Eén van Moeder's beste vrienden, was Jerom (Gryson). Een bejaarde man die iet of wat (meer wat dan iet) aan een bepaalde vorm van dementie begon te lijden. Een goede vent, maar hij had 1 klein nadeel: hij stak alle graskanten in brand.
Zelfs de brandweer heeft ooit moeten ingrijpen om "de route" van een ecologische ramp te vrijwaren...
Pas echt spannend werd het, toen Jerom ongevraagd het konijnenhok binnenkwam. Wetende dat daar stro lag en dat een combinatie met vuur niet zo interessant leek, stond Moeder doodsangsten uit. Vooral die keer toen ze moest schuilen in de garage, omdat ze te laat was om nog snel binnen te wippen in huis en de deur te sluiten, vooraleer Jerom arriveerde.
Jerom had haar ei zo na gevonden in de garage, toen Moeder zich achter de auto wegstak.
Een ander heel gekend gezegde van Jerom was: "otta notoos kom, meug oversteek...". Dit zei hij vele malen tegen Kristien, toen hij zijn wandelingetje ging maken. - Achiel...
Vroeger had Wijnendale zo nog zijn dorpsiconen (of moet ik hen dorpsidioten noemen?). Eén ervan was Achieltje Ramboer. Een inbraaf ventje, maar altijd zo zat als... wel ja, als een vol vat bier.
Op een dag kwam hij weer de brug afgestrompeld, volgeladen met vers gerstennat. Hij struikelde over zijn eigen voeten, niet ver van ons huis. Hij geraakte maar niet recht en Moeder had dit opgemerkt.
Brave ziel als ze was, kreeg ik toen de opdracht van Moeder om Achieltje naar huis te brengen, enkele honderden meter verder.
Toen ik Achieltje rechtop hielp, had het "een boodschap achtergelaten". Ik ben toen toch met Achielje naast mij naar huis gegaan, een maximaal mogelijke afstand houdend en met een wasspeld op mijn neus.
Achieltje is goed thuisgekomen en is zoals het op dat moment was, recht naar zijn slaapkamer geweest om daar zijn roes uit te slapen. Amai...
Kortom, een verhaal "met een reukje aan"... - "Goftomme"...
Achiel Roels was een fervent wielerliefhebben en een hevig supporter van mijn broer Gilbert, die nog renner is geweest.
Na de koersen kwam Achiel dan altijd bij ons langs, samen met zijn vrouw Yvonne, om alles in "geuren" en kleuren te vertellen. Terzelfdertijd aten ze het ganse koekenbrood op, dat Moeder had gebakken...
- Fons...
Tijdens één van de wedstrijden waaraan mijn broer deelnam, was ook Fons, de broer van Yvonne, mee. Hij had een typische hoed aan, met nogal hoog opstaande randen. Mijn zus Katrien, broer Bart en ikzelf zaten ietwat hoger op een berm, naar de koers te kijken.
Plots hadden we het lumineus idee, om het meest keitjes in de opstaande randen van de hoed te werpen. Dit was niet echt naar de zin van Fons, vooral wetende dat hij maar 1 goed oog meer had (het andere oog was het noorden kwijtgeraakt, het keek naar overal en nergens). - "Ze kiekt were scheel weije"...
Toen Kristien nog heel klein was, heb ik Bart (jongste broer) vaak horen zeggen tegen ons Moeder: "Moedre, ze kiekt weere scheel weije"... - "Miss"
Kristien had als bijnaam "Miss". Menige malen werd ze zo, plagend, aangesproken en dat was gegarandeerd goed voor een half uurtje "leuk entertainment".
Tot op de dag van vandaag durven we ze nog wel eens "Miss" noemen... Moeder had daar haar plezier in, dat te horen...
Ik zou nog uren kunnen doorgaan, maar in het hoofdstuk van hun Gouden Jubileum kan je een boek bekijken/downloaden, die ik samen met mijn broer Gilbert heb opgesteld. Daarin staat ook een beetje de levensloop van Vader en Moeder, verteld in vele anekdotes, ook met betrekking tot hun kinderen.
Ik ben trouwens de zevende in rij en heb dus verre van alles van dichtbij meegemaakt. Andere broers/zussen zullen waarschijnlijk nog meer kunnen vertellen...
